نگاهی به شب نقاب عمومی است

سروده شمس لنگرودی –انتشارات نگاه 1390

هر فعل و انفعالی در جامعه که مواضع گروهی و سپس فردی را تحت الشعاع قرار دهد منفک از تاثیر مجموعه روندها نیست . نگاهی حتی گذرا به وضعیت شعر معاصر ایران ثابت می کند که شکل خروجی این بخش از فرهنگ نیز همواره متاثر از ورودی  و داده های اجتماعی بوده است .

هرچند به ظاهر تاثیر اشخاص بر خروجی شعر ایران قابل انکار نیست اما ضرورت تاثیرگذاری شخص وتاثیرپذیری جمعی را همواره عوامل گسترده تری از قبیل درخواست های اجتماعی و اقتضای جامعه ایجاد کرده و در عمل ، این فردشدگی ست که امکان تاثیر بر گستره اجتماعی  را به حداکثر ممکن می رساند .

نقدی بر رمان « رمان پلیسی» همیشه / آخرش / من / گیر / می اُفتم .

نوشته ی « ایمره کرتس» /

نویسنده:الهه­رهرونیا نشر بازتاب نگار

در کلامی برای شروع و هم در پشت جلد رمان « رمان پلیسی» سخن از سالهای سیطره ی دیکتاتوری« کومونیستی» در مجارستان، و حضور وقایع این سالها، در رمانهای کرتس است. خشونت، کلمه ای آزارنده و سرشار از انگیزه برای دافعه، شاید هرجا و در هر معرفی نامه ای، که ربطی به سیاست، شکنجه، و حواشی آن داشته باشد، بسیاری از مخاطبین را در جریان رانش نا خودآگاه و عقب گرد قرار می دهد. اما به رغم وجود بی میلی اولیه، بعد از عبود از صفحات اولیه ی رمان، قدرت نویسنده، این دافعه را با جاذبه جایگزین می کند. این تجربه را اخیرا" در رمان « در انتظار بربر ها» که نقد آن در همین ستون ارایه شد، کوتزی در نهایت قدرت برای دنیای ادبیات تکرار کرده بود، و حالا میخواهم بگویم که کرتس نیز، گرچه نه به استادی و چیره دستی کوتزی، اما با گونه ای قابل توجه، و با روشی نو، بازتکرار کرده است.

محمد شمس لنگرودی

محمدتقی جواهری گیلانی (شمس لنگرودی) در تاریخ بیست و ششم آبان هزارو سی­صدوبیست­ونه در لنگرود دیده به جهان گشود. پدر او آیت الله جعفر شمس لنگرودی امام جمعه لنگرود بود

او سرودن شعر را از دههٔ ۱۳۵۰ آغاز کرد. نخستین دفتر شعرش رفتار تشنگی در ۱۳۵۵ منتشر شد، اما پس از انتشار مجموعه‌های «خاکستر و بانو» و «جشن ناپیدا» در اواسط دههٔ ۱۳۶۰ به شهرت رسید.

وزن شعر فارسی

ما در این سلسله نوشته ها قصد داریم که عروض فارسی را به زبانی ساده و کاربردی مورد بحث قرار دهیم. بدیهی ست از زوایای بغرنج عروض کلاسیک دوری خواهیم کرد، چرا که هدف ما در این نوشته ها آن است که علاقمندان جوان را به گونه ای با این فن آشنا کنیم که آنان علاوه بر رفع نیازهای عملی خود، اگر خواستند بتوانند به مطالعات عمیقتر و دامنه دارتر در این زمینه بپردازند........

آموزش زبان پارسی

اسم

ويژگيهای اسم

اسم عام- خاص 

اسم ذات- معنی

اسم مفرد- جمع

انواع اسم

ضمير.......

اشعاری منتخب از مجموعه شعر تولدی دیگر

فروغ فرخزاد

تولدی دیگر

همه هستی من آیه تاریكیست
كه ترا در خود تكرار كنان
به سحرگاه شكفتن ها و رستن های ابدی خواهد برد
من در این آیه ترا آه كشیدم آه
من در این آیه ترا
به درخت و آب و آتش پیوند زدم
زندگی شاید.....

اشعاری منتخب از مجموعه شعر از کهربا تا کافور

حسین منزوی

غزل 105

چگونه بال زنم تا به ناكجا كه تویی
بلندمی پرم اما ، نه آن هوا كه تویی
 تمام طول خط از نقطه ی كه پر شده است
 از ابتدا كه تویی تا به انتها كه تویی
 ضمیر ها بدل اسم اعظم اند همه
 از او و ما كه منم تا من و شما كه تویی....

آرايه هاي ادبي

در کتاب های زبان و ادبیّات فارسی دبیرستان برخی از آرایه های ادبی به اختصار بیان شده است در اینجا  برای آگاهی بیشتر، پرکاربردترین آرایه ها را با توضیح بیشتری شرح می دهیم (منبع کتاب آرايه هاي ادبي سال سوم انسانی )

تشبيه

 (1) دانا چو طبله ي عطار است خاموش و هنر نماي

(2) بلم آرام چون قويي ، سبكبار / به نرمي بر سر كارون همي رفت

(3) دل ما به دور رويت ز چمن فراغ دارد / كه چو سرو پاي بند است و چو لاله داغ دارد

(4) روز چو شمعي به شب زود رو و سرفراز / شب چو چراغي به روز،‌كاسته و نيم تاب

شعر، بيان شاعرانه انديشيدن

چگونه سخني را شعر مي‌ناميم؟ در زبان روزمره گاهي شعر به سخني كه داراي مقصود خاصي نيست و معناي دقيقي را افاده نمي‌كند ، اطلاق مي‌شود. گويي شعر از ارزش كمتري نسبت به ديگر قالب‌هاي زباني برخوردار است؛ اما آيا چنين است و آيا شعر واجد معنا نيست و از هيچ تفكر اصيلي ناشي نمي‌شود؟ در اينجا قصد نويسنده اين است كه شعر را از نگاه خود توصيف كند و وجوه متمايز تفكري را كه بر اساس آن شعر حاصل مي‌شود، بيان كرده، تفاوت اين تفكر را از تفكر فلسفي و علمي مشخص كند......

صمد بهرنگی

صمد درسال  ۱۳۱۸ در محلهٔ چرنداب شهر تبریز به دنیا آمد. پدرش زهتاب بود. پس از تحصیلات ابتدایی و دبیرستان در مهر ۱۳۳۴ به دانشسرای مقدماتی پسران تبریز رفت که در خرداد ۱۳۳۶ از آنجا فارغ‌التحصیل شد. از مهر همان سال آموزگار شد و تا پایان عمر در آذرشهر، ممقان، قاضی جهان، گوگان، و......